Rejestracja
:: Firma  :: Pliki   :: Twoje konto  ::  Forum  ::
 
Europejskie Centrum Bezpieczeństwa Pracy
· O FIRMIE
· SZKOLENIA BHP
· USŁUGI
· EKSPERTYZY TECHNICZNE
· KURSY UPRAWNIENIA
· POZOSTAŁE KURSY
· Instrukcja Bezpieczeñstwa Po¿arowego
· Obs³uga Firmy
· 
· LINKI
· Materia³y do szkolenia BHP
· 
 
Reklama


 
Regulamin
· Umowa
· Część III zał. nr 1
· Rozporządzenie w sprawie służby bhp
· Polityka cookies i innych podobnych technologii
 
Archiwalne artykuły
26-04-2007
· Prace na wysokości
 
Artykuły
· Artykuły z zaresu BHP
 
Zamówienia
ˇ Inne szkolenia
ˇ Kursy i szkolenia w wersji elektronicznej
ˇ Kursy na uprawnienia
ˇ Pozostałe kursy
ˇ Szkolenia okresowe
ˇ Usługi
 
Pomoc
· F.A.Q.
· Napisz do nas
 
DOM NA WODZIE
HAUSEBOAT "Finezja" - DOM NA WODZIE

Sprzedam lub zamienię na WV multiwana, samochód biuro
Więcej pod numerem telefonu:
501 593 977

Jeśli Twoja przeglądarka nie odtwarza plików multimedialnych, ale tutaj możesz zobaczyć ten plik!
 
AKTY PRAWNE
  • Wyrok Sądu Najwyższego w sprawie tworzenia samodzielnych komórek bhp na terenie zakladu pracy
    Treść
     
    Pliki Cookies
    Serwis wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Są one wykorzystywane w celu zapewnienia poprawnego działania serwisu i tworzenia statystyk. W każdej chwili możesz dokonać zmiany ustawień dot. przechowywania plików cookies w Twojej przeglądarce. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na przechowywanie plików cookies na Twoim komputerze. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Plików Cookies
     
    bhp: Mechanik samochodowy
    Wprowadzanie samochodu na stanowisko.
    Po terenie zajezdni wolno prowadzić samochód tylko kierowcy, któremu pojazd został przydzielony oraz pracownikom stacji obsługi, upoważnionym do wykonywania tych czynności zarządzeniem dyrektora zakładu. Zarządzeniem takim mogą być upoważnieni wyłącznie pracownicy, którzy posiadają pozwolenie na prowadzenie pojazdów mechanicznych (prawo jazdy) oraz wykazali się przed wewnętrzną komisją egzaminacyjną dostatecznymi umiejętnościami z zakresu techniki prowadzenia samochodu. Wykaz tych pracowników powinien być wywieszony na tablicy ogłoszeń.

    Pojazd samochodowy należy wprowadzać na stanowisko obsługowo-naprawcze przestrzegając następujących zasad:
    • w przypadku dużego zabłocenia pojazd wprowadzić na stanowisko obsługowo-naprawcze po uprzednim umyciu i wysuszeniu lub ocieknięciu wody, tak aby monterzy pracujący pod pojazdem nie byli narażeni na przemoczenie,
    • przed wprowadzeniem pojazdu upewnić się., czy manewr ten nie grozi niebezpieczeństwem innym osobom. W szczególności dotyczy to osób znajdujących się. naprzeciw pojazdu, które mogłyby być potrączone lub przyciśnięte do ściany. Osoby te w czasie wprowadzania pojazdu powinny usunąć się w bezpieczne miejsce,
    • wewnątrz pojazdu nie mogą, znajdować się inne osoby, poza prowadzącym pojazd,
    • niedopuszczalna jest jazda na błotnikach i stopniach, zarówno w czasie wprowadzania na stanowisko, jak i w czasie pilotowania pojazdu na terenie zajezdni,
    • w kanale, na który wjeżdża pojazd, nie mogą, w tym czasie znajdować się żadne osoby,
    • z drogi pojazdu usunać przewody elektryczne (np. od lamp przenosnych), węże spawalnicze, narzędzia, śruby i odpadki metalowe, które naciśnięte oponą mogą być odrzucone z duża silą,
    • w każdym przypadku prowadz±cemu pojazd musi wskazywać kierunek jazdy inny pracownik. Powinien on znajdować się nieco z boku przed samochodem, tak aby nie był potrącony lub przyciśnięty do przeciwległej ściany w razie nagłego szarpnięcia pojazdu lub awarii układu hamulcowego.

    Pojazd należy ustawić tak na kanale, aby zapewnić monterom swobodne wejście i wyjście z niego. Poza tym trzeba zachować odpowiednie odległości pojazdu.

    Odległość pomiędzy pojazdami stojącymi obok siebie powinna wynosić co najmniej 120cm.

    Odległość pomiędzy pojazdami stojącymi rzędem jeden za drugim musi wynosić co najmniej 150cm.

    Odleść pojazdu od słupa wspierającego dach nie może być mniejsza niż 70cm, a odległość pojazdu od ściany — 120cm.

    Odległość samochodu od stanowiska pracy (np. stołu warsztatowego) powinna wynosić co najmniej 120 cm.

    Wpychanie samochodu na stanowisko obsługowo-naprawcze drugim pojazdem dopuszczalne jest jedynie pod warunkiem zamocowania obydwóch końców drąga holowniczego do pojazdów w miejscach do tego przewidzianych — haki holownicze.

    Zabezpieczenie samochodu na stanowisku.
    Po wprowadzeniu pojazdu na stanowisko obsługowo-naprawcze natychmiast wyłączyć silnik, „zaciągnąć” ręczny hamulec, a w razie jego niesprawności pozostawić włączony bieg. Pojazd trzeba zabezpieczyć co najmniej dwoma klinami w taki sposób, aby uniemożliwić samoczynne jego potoczenie. Niedopuszczalne jest podkładanie, zamiast klinów, pod koła przypadkowych przedmiotów.

    Po zabezpieczeniu samochodu klinami — zwolnic ręczny hamulec, a dźwignie zmiany biegów pozostawić w pozycji biegu jałowego.


    Czynności obsługowo-naprawcze.
    Przed użyciem podnośnika sprawdzić jego stan techniczny (w podnośnikach mechanicznych skontrolować prawidłowość działania zapadek oraz stan podstawki).

    Podnośnik w czasie podnoszenia pojazdu powinien być ustawiony na twardym, nie kruszącym się i wykluczającym poślizg podłożu. W przypadku podnoszenia pojazdu na placu o nie utwardzonej nawierzchni, pod podnośnik podłożyć grubą deskę. o długości około 100cm, aby nie zagłębiał się on w podłoże.

    W przypadku podnoszenia pojazdu stojącego nad kanałem, podnośnika nie wolno ustawić na desce, lezącej poprzecznie nad kanałem, lecz na metalowym kształtowniku (np. ceowniku) o odpowiednich wymiarach, dłuższym od szerokości kanału o około 60cm. W ceownik powinna być wprasowana belka drewniana, na której ustawiany jest podnośnik. Pomiędzy główką podnośnika a podpierana, część samochodu włożyć klocek z twardego drewna, w celu zabezpieczenia przed ześliźnięciem się główki podnośnika.
    Podnośnik musi być zawsze ustawiony pionowo.
    Bezpośrednio po podniesieniu pojazdu ustawic pod nim metalowe podstawki i oprzeć na nich pojazd opuszczając podnośnik. Dotyczy to również przypadków, w których pojazd podnoszony jest za pomocą. dźwigu. Podstawki ustawiać w sposób analogiczny jak podnośnik. Nie zaleca się używania kobyłek drewnianych, które juz po dość krótkim okresie użytkowania nie gwarantują bezpieczeństwa.

    Należy unikać dźwigania ciężkich zespołów samochodowych. Przy pracach tych trzeba używać specjalnych urządzeń, gwarantujących bezpieczne wykonanie czynności — są to dźwigniki, podnośniki, wózki itp.
    Zabrania się wykonywać jakiekolwiek prace obsługowo-naprawcze przy pojeździe uniesionym i opartym tylko na podnośniku lub wiszącym na dźwigu.
    Do podniesienia przedmiotów na hakach dźwigów używać lin stalowych lub konopnych — nigdy łańcucha. Ogniwa łańcucha moga się splątać, a następnie — w czasie podnoszenia — nagle zwolnic się, co spowoduje gwałtowne obsunięcie podnoszonego przedmiotu, z czym związane jest niebezpieczeństwo zerwania łańcucha, uszkodzenia podnoszonego elementu i przygniecenia lub uderzenia pracowników. Zabronione jest przebywanie lub przechodzenie pod elementami wiszącymi na dźwigu.

    W czasie wykonywania prac przy podwoziu — zarówno nie wymagających podniesienia pojazdu, jak i przy podniesionym pojeździe — zabronione jest uruchamianie silnika, jak również naprawianie rozrusznika oraz instalacji elektrycznej. Nieumyślne uruchomienie silnika i ruszenie pojazdu grozi przygnieceniem pracowników zatrudnionych przy podwoziu.
    Przewożenie na wózkach elementów wymaga ich zabezpieczenia przed przewróceniem się. Dotyczy to zwłaszcza silnika, który trzeba ustawić na drewnianych podstawkach, dostosowanych do kształtu miski olejowej i przymocowanych do platformy wózka.
    Coraz szersze zastosowanie znajdują, wózki podnośnikowe widłowe. Umożliwiają one nie tylko podnoszenie, ale również transport wewnątrzzakładowy ciężkich zespołów. Odpowiednie oprzyrz±dowanie wideł wózka (nasadki dostosowane do kształtu podnoszonych zespołów) umożliwia wymontowanie zespołów z samochodu bez używania specjalnych podnośników, a następnie bezpośredni ich transport do pomieszczenia naprawy lub magazynu, bez koniecznosci przeładowywania ich na wózek kołowy.
    W pomieszczeniach warsztatowych należy używać tylko wózków z napędem akumulatorowym. Wózki napędzane silnikami spalinowymi mogą, być używane na otwartym powietrzu.

    Podczas wykonywania prac przy podwoziu na stanowisku bezkanałowym używać leżanki monterskiej z podgłówkiem. Pracownik powinien ułożyć leżanką wzdłuż osi samochodu, nie wysuwajac nóg poza obrys pojazdu. Zabezpieczy to nogi przed przejechaniem przez inne pojazdy oraz uchroni przed potknięciem się i przewróceniem przechodzące kolo samochodu osoby. Na leżance monterskiej trzeba tak ułożyć się. pod pojazdem, aby ręce lub narzędzia dotykały części samochodu znajdującej się nad piersiami, a nigdy bezpośrednio nad twarzą, ze względu na możliwość zaproszenia oczu.
    śruby i nakrętki dokręcać i odkręcać właściwymi kluczami, o rozwartości ściśle odpowiadaj±cej wymiarowi łba śruby lub nakrętki. Nie wolno używać do tego celu szczypiec lub młotka i przecinaka — ze względu na niszczenie śrub oraz możliwość skaleczenia rąk.
    Montaż i demontaż zespołów i podzespołów, wymontowanych z samochodu, wykonywać na specjalnych stojakach dostosowanych do rodzaju i typu zespołu oraz umożliwiających jego przymocowanie. Umieszczanie zespołu na rożnego rodzaju skrzynkach lub kobyłkach — bez zabezpieczenia — grozi jego przewróceniem i spadnięciem.

    Przy montażu i demontażu zespołów należy używać narzędzi specjalnych, ściągaczy itp., a także prasy do wciskania łożysk tocznych lub kol zębatych. Wybijanie łożyska za pomocą, młotka i przecinaka może spowodować jego pęknięcie, odpryski i skaleczenie.
    Stanowiska naprawy zespołów powinny być wyposażone w stołki do siedzenia o różnych wysokościach. Częściowe choćby wykonywanie pracy w pozycji siedzącej zmniejsza zmęczenie i zapobiega niektórym chorobom zawodowym, np. żylakom. Jakość pracy wykonywanej w pozycji siedzącej nie jest niższa, niż wykonywanej w pozycji stojącej.
    W pomieszczeniu naprawy zespołów powinny znajdować się. regały lub stojaki, służące do układania na nich wymontowanych części. Nie należy układać części na podłodze przy stanowisku pracy, gdyż brudzą się piaskiem oraz mogą o nie potknąć się i przewrócić przechodz±ce osoby, co w otoczeniu metalowych stojaków, zespołów i części z ostrymi krawędziami jest zawsze niebezpieczne.
    Podręczne wanny do mycia części powinny być zaopatrzone w zamykane pokrywy, które zdejmuje się tylko w czasie mycia. Zmniejsza to intensywność parowania oleju napędowego, nafty lub benzyny. Trzeba pamiętać, ze pary te s± szkodliwe i wdychają, je wszyscy pracownicy w pomieszczeniach warsztatowych.
    Mycie części i zespołów ułatwione jest przez zastosowanie komorowych urządzeń do mycia, które jednak ze wzglądu na szkodliwość stosowanych środków myjących powinny być instalowane w oddzielnych, dobrze wentylowanych pomieszczeniach. Mniej szkodliwe pod tym względem są urządzenia do mycia parowowodnego. Części i zespoły myte są w tym przypadku silnym strumieniem pary lub gorącej wody. bez użycia szkodliwych środków.

    Smarowanie i wymiana oleju.
    Na stanowiskach przeznaczonych do prac smarowniczych oraz wymiany oleju silnikowego i przekładniowego należy zachować odpowiednią czystość i nie dopuszczać do zalania olejem podłogi i schodków do kanału, gdyż grozi to pośliźnięciem się i upadkiem.
    Rozlany olej należy natychmiast usuwać, posypując go trocinami lub piaskiem, aby nie wsiąkał w podłogę, a następnie zamieść. Zatłuszczoną podłogę trzeba posypywać piaskiem. Nie należy dopuszczać do tworzenia się na betonowej podłodze warstwy brudu.
    Unikać trzeba przenoszenia oleju w otwartych bańkach, kubłach itp., przy których trudno zapobiec rozlaniu oleju. Bezpieczeństwo pracy na tym stanowisku zależy od stopnia jego czystości.
    Stanowisko to (kanał) powinno być wyłożone łatwo zmywalnymi płytkami. Należy tu. używać wanien do spuszczania oleju, wyposażonych w przewody odprowadzające olej do zbiornika, napełniacze lub dystrybutory z giętkimi wężami, zestawy smarownicze itp.
    Należy pamiętać, że olej spuszczony z silnika niskoprężnego, pracujścego na benzynie etylizowanej, zawiera czteroetylek ołowiu, stanowiący dodatek do tej benzyny i może spowodować zatrucie pracowników.

    Uruchamianie silnika po naprawie.
    Silnik można uruchomić dopiero po upewnieniu się, czy nie grozi to niebezpieczeństwem innym osobom. Bezpieczne uruchomienie silnika, w którym przewody paliwowe i gaźnik nie sź napełnione paliwem, może odbywać się w następujący sposób.
    Przewody i gaźnik napełnić paliwem za pomocą dźwigni ręcznej przy pompie paliwowej.
    Jeśli pompa zasilająca nie ma pomocniczej dźwigni ręcznej — wtłaczać sprężone powietrze do zbiornika otworkiem w korku wlewowym do chwili, aż paliwo zacznie wyciekać z końcówki przewodu paliwowego przy gaźniku. Następnie należy dokręcić końcówkę przewodu i uruchomić silnik.
    Uruchamianie silnika przez wlewanie paliwa wprost do gaźnika jest w zasadzie zabronione. Jednakże w przypadku powstania okoliczności, które zmuszają obsługę do niezwłocznego uruchomienia silnika — zdjąć filtr powietrza lub przewód elastyczny łaczący gaźnik z filtrem, wlać do gaĽnika około 50 gramów paliwa, odstawić naczynie z benzyną, nałożyć filtr czy przewód i uruchomić silnik. Nie wolno zalewać gaźnika przez filtr powietrza.

    Przy uruchamianiu silnika korb± rozruchową przestrzegać następujących zasad.
    Nie wolno stosować dodatkowych dĽwigni, rękojeści itp. do korby rozruchowej lub zaczepu na wale korbowym.
    Rękojesć korby rozruchowej obejmować całą dłonią, przy czym kciuk nie może obejmować korby — powinien znajdować się przy palcu wskazujacym.
    Na rękojeści korby rozruchowej powinna być nałożona lekko obracaj±ca się gładka tulejka.
    Zaczepy na wale korbowym i korbie rozruchowej muszą mieć właściwy kształt i powinny być wzajemnie dopasowane.
    Urządzenie zapłonowe ustawić w pozycji zapłonu opóźnionego, zgodnie z instrukcją fabryczną dla danego typu pojazdu.
    Szybki ruch korby wykonywać z dolnego położenia do górnego. — „poderwanie".
    Silnik może być uruchamiany tylko przez osoby posiadające praktyczne umiejętności posługiwania się korbą rozruchową.

    Montaż kół i pompowanie ogumienia
    Montowanie kół i pompowanie ogumienia samochodowego powinno być wykonywane w wydzielonym pomieszczeniu. W pomieszczeniu tym można również wykonywać naprawy dętek, jeżeli w zakładzie nie ma wydzielonej wulkanizatorni. Przy pompowaniu ogumienia największe zagrożenie stwarza pierścień, który może w czasie tej czynności wyskoczyć. Istnieją dwie zasadnicze przyczyny wyskakiwania pierścienia:
    - niewłaściwy stan techniczny pierścienia i tarczy koła,
    - wadliwe założenie pierścienia (będącego w dobrym stanie technicznym).
    Niewłaściwy stan techniczny pierscienia i tarczy koła spowodowany jest najczęąciej silnymi uderzeniami młotka przy montażu lub demontażu. Uderzenia te niszczą krawędzie zaczepowe pierścienia i tarczy oraz trwale odkształcają zarówno pierścień, jak i tarczę.
    Przed założeniem opony na tarczę koła sprawdzić wzrokowo stan krawędzi zaczepowych, a następnie — przyłożywszy pierścień do tarczy — sprawdzić, czy górna zewnętrzna krawędź tarczy oraz wewnętrzna krawędź pierścienia są do siebie równoległe (czy przylegaja na całym obwodzie). Jeżeli krawędzie te są pozaginane i nierównoległe — opony zakładać nie wolno.
    Po założeniu pierścienia lekko unieść go do góry, aby wszedł na właściwe miejsce i sprawdzić luz w płaszczyźnie poziomej. Luz pomiędzy pierścieniem a tarczą nie może być większy niż 3mm. Po niewielkim podpompowaniu dętki, tak aby opona docisnęła pierścień — opukać go młotkiem i sprawdzić wzrokowo, czy na całym obwodzie wszedł na właściwe miejsce. Następnie oponę wtoczyć do urządzenia zabezpieczającego (klatki) i napompować do przepisowego cisnienia.

    Po napompowaniu jeszcze raz opukać młotkiem pierścień dookoła i dopiero wtedy zamontować koło na oś.
    Wyskakiwanie pierścienia zabezpieczającego o nowej, dwupierścieniowej konstrukcji jest spotykane rzadko i w każdym przypadku spowodowane wadliwym montażem.

    Wszystkie opony — bez względu na rodzaj konstrukcji obręczy — należy pompować w urzadzeniu zabezpieczajacym.
    W razie braku urzadzenia zabezpieczającego — w otwory tarczy włożyć łyżka do opon lub pióro resorowe, aby w ten sposób zabezpieczyć się przed uderzeniem przez pierścień w przypadku jego wyskoczenia.

    Dla większego bezpieczeństwa pracownik powinien tak stawać obok koła napompowanego i wyjętego z zabezpieczenia, aby nie znajdował się w pobliżu pierscienia.


    Paliwa płynne
    Etylin± nazywamy benzynę z dodatkiem czteroetylku ołowiu. Jest on silną trucizna, którą można zatruć się nie tylko przez wdychanie czy połknięcie płynu, ale również wchłaniając do organizmu przez skórę. Dlatego etylina może być używana tylko do napędu silników.
    Trująca jest zarówno sama etylina, jak i jej pary oraz gazy powstałe po spaleniu. Duże ilosci czteroetylku ołowiu zawiera nagar i nie wolno go dotykać gołymi rękami.
    Z tych też względów nie wolno:
    - zasysać etyliny ustami przez rurkę,
    - przedmuchiwać ustami dysz gaźników oraz przewodów paliwowych,
    - wycierać nie osłoniętą ręką wskaźników pomiarowych w zbiornikach i miskach olejowych silników niskoprężnych,
    - wdychać par etyliny oraz gazów spalinowych z silników napędzanych etylina,
    - nalewać etyliny wiadrami do zbiorników samochodowych,
    - przenosić etylinę w otwartych naczyniach.
    Po rozlaniu etyliny np. na części samochodu, narzędzia, podłogę itp. nie należy dotykać tych miejsc gołymi rękami przed odkażeniem ich wapnem gaszonym.
    Ubranie oblane etyliną natychmiast zdjąć, wyprać w nafcie, a następnie w ciepłej wodzie z mydłem. Unikać oblewania etyliną zbiorników samochodowych w czasie ich napełniania.
    Miejsce oblane etyliną wytrzeć szmatą zmoczoną w nafcie, a następnie szmatę spalić w bezpiecznym miejscu. Narzędzia oblane etyliną również obmyć naftą. Ręce skażone etyliną natychmiast obmyć w nafcie, a następnie w ciepłej wodzie z mydłem. Dla ułatwienia tego przy stanowiskach pracy powinny znajdować się zbiorniki z naftą.
    Wysłano dnia 27-04-2007 o godz. 12:55:41 przez superadmin
    Przepraszamy, komentarze dla tego artykułu są niedostępne.
    KONTAKT I DOJAZD kliknij

    PIP
     
    KURSY

    NOWOSC


    NOWOSC


    NOWOSC


    NOWOSC


    NOWOSC


    NOWOSC

     
    INSTYTUCJE

    PIP


    CIOP


    UDT


    SzanujZycie


    KZZIITBHP

     

    Wszystkie znaki na tej stronie są zastrzeżone. Komentarze i artykuły należą do ich twórców, reszta © 2006 do właściciela strony.

    phpBB theme "Tesko 1.3" created by JR9 Styles :: PHP-Nuke theme by dudi ::